Μαρτίου 11, 2021

«Λευτεριά στο ΑΠΘ»

Μετράμε σήμερα δεκαεπτά μέρες κατάληψης στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ομάδα από 10 έως 80 άτομα, όχι όλοι φοιτητές, εμποδίζουν τελικά «με το έτσι θέλω» το μεγαλύτερο Πανεπιστήμιο της χώρας να λειτουργήσει. Κοντά σε αυτούς και λίγοι καθηγητές που συμβάλουν στο κλίμα πόλωσης και πολιτικής αντιπαράθεσης, με το πρόσχημα ότι «μάχονται» για την ανώτατη εκπαίδευση.Η μάχη όμως για το πανεπιστήμιο της γνώσης, της έρευνας, της καινοτομίας, και όχι της ανομίας και της βίας δίνεται και κερδίζεται με διάλογο, καταθέσεις απόψεων και μεταρρυθμίσεις.

Μαρτίου 03, 2021

«Για το Πανεπιστήμιο που μας αξίζει»

Τα πρόσφατα απαράδεκτα φαινόμενα κατάληψης στην Πρυτανεία του Α.Π.Θ, του μεγαλύτερου Πανεπιστημίου στην Ελλάδα, προκάλεσαν αγανάκτηση και προβλημάτισαν το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, για ακόμη μία φορά. Μίας κοινωνίας πιο ώριμης από ποτέ, η οποία έχει εκφραστεί ως προς την ποιότητα της ανώτατης εκπαίδευσης, που επιθυμεί για τις νεότερες γενιές. Εκείνοι που αναστατώνουν αυτές τις μέρες το χώρο του Α.Π.Θ, απέδειξαν ότι έχουν την πιο στάσιμη και συντηρητική αντίληψη, τόσο για το πανεπιστήμιο, όσο και για την έννοια «ελευθερία». Πιστεύω ότι, σήμερα συντηρητικός είναι όποιος στηρίζει αυτό που δεν πρέπει να συντηρηθεί και προοδευτικός όποιος θέλει να το αλλάξει.

Ιανουαρίου 25, 2021

Νέο Α.Σ.Ε.Π με το βλέμμα στο μέλλον

Κάνοντας μία ιστορική αναδρομή, στον τρόπο στελέχωσης της ελληνικής δημόσιας διοίκησης, βλέπουμε πολλές κοινές αναφορές από κορυφαίους ιστορικούς και πολιτικούς αναλυτές μέχρι την Έκθεση Πισσαρίδη του 2020. Σύμφωνα με αυτές, από την σύσταση του ελληνικού κράτους το 1823 και μετά, η δημόσια διοίκηση δεν φαίνεται να λειτούργησε ως θεμέλιο ενός αποτελεσματικού κράτους - δικαίου, αλλά ως φυτώριο ενός πελατειακού πολιτικού συστήματος, το οποίο κράτησε τη χώρα επί δεκαετίες σε λειτουργία χαμηλών ταχυτήτων. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις μαζικές και χωρίς κριτήρια προσλήψεις και μονιμοποιήσεις στο δημόσιο, οι περισσότερες ως δια μαγείας κοντά σε προεκλογικές περιόδους.

Ιανουαρίου 22, 2021

Δημόσια διοίκηση, ο μεγάλος ασθενής

Πολλές σελίδες γράφτηκαν και αρκετό μελάνι χύθηκε τα τελευταία χρόνια, σχετικά με τις παθογένειες της ελληνικής δημόσιας διοίκησης. Το ανθρώπινο δυναμικό της, τα τρωτά της σημεία, τις βελτιώσεις που χρειάζονται, αλλά και τον κομβικό της ρόλο στην ανάπτυξη της οικονομίας. Σχεδόν σε όλες τις μετρήσεις κοινής γνώμης, ως προς την άποψη των πολιτών για το σύστημα λειτουργίας του κράτους δεν δίνουν ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Οι αιτίες είναι λίγο-πολύ γνωστές σε όλους μας. Γραφειοκρατία, ευθυνοφοβία, κρατισμός, πολυπλοκότητα.

Ιανουαρίου 17, 2021

«Να κάνουμε ευκαιρία τη χρονιά που έφυγε»

Το 2020 αποτελεί ήδη παρελθόν και για τον ιστορικό του μέλλοντος θα είναι σίγουρα μία χρονιά γεμάτη πρωτόγνωρα γεγονότα, πρωτοφανείς δυσκολίες και κοινές εμπειρίες για ολόκληρο τον πλανήτη. Η Ελλάδα, βρέθηκε αντιμέτωπη με πρωτοφανείς κρίσεις σε εθνικό, οικονομικό, μα κυρίως σε υγειονομικό επίπεδο. Από την άλλη, θυμίζω την προτροπή του Τσώρτσιλ: «Ποτέ μην αφήνεις μία κρίση να πάει χαμένη», υπονοώντας πως πίσω από την μεγαλύτερη δοκιμασία, υπάρχει η ευκαιρία για μεγάλες αλλαγές προς το καλύτερο.